Netbeheerders, brancheorganisaties en ACM hebben een akkoord gesloten over een nieuwe methode van tariefregulering voor 2027–2031, met als doel meer stabiliteit, minder juridische strijd en sneller investeren in het volle stroomnet. Voor eindgebruikers betekent dit vooral: voorspelbaardere netkosten, meer focus op het oplossen van netcongestie en minder pieken in bepaalde transporttarieven.
Wat is er afgesproken?
ACM, netbeheerders en representatieve organisaties van netgebruikers hebben een marktbreed akkoord gesloten over hoe de tariefinkomsten van netbeheerders worden bepaald in de periode 2027–2031. Doordat alle partijen het eens zijn, beloven ze geen beroepsprocedures te starten tegen het methodebesluit, zodat netbeheerders zich volledig kunnen richten op uitbreiding en verzwaring van het net.
De nieuwe methode sluit beter aan bij de huidige uitdagingen van de energietransitie en moet netbeheerders helpen om sneller te investeren. Zo worden investeringsplannen van netbeheerders eerder en inhoudelijker getoetst, en worden gebruikersorganisaties eerder en beter betrokken bij de totstandkoming van die plannen.
Wat betekent dit voor jouw energierekening?
De tariefregulering gaat over de inkomstenkant van netbeheerders, die via de nettarieven op jouw energierekening terechtkomen. Door afspraken te maken over stabiliteit en het spreiden van bepaalde nacalculaties (zoals bij GTS in 2027 en 2028) wil ACM voorkomen dat transporttarieven in korte tijd extreem omhoogschieten.
Eindgebruikers zullen de komende jaren nog steeds stijgende netkosten zien, omdat er veel geïnvesteerd moet worden in kabels, stations en verzwaring. Het akkoord moet er wel voor zorgen dat die hogere kosten voorspelbaarder zijn en dat grote uitschieters in één of twee jaar zoveel mogelijk worden afgevlakt.
Versnelling van investeringen en aanpak netcongestie
Een belangrijk onderdeel van het akkoord is dat netbeheerders periodiek moeten rapporteren over de voortgang van hun investeringsagenda. Dat geeft bedrijven en huishoudens meer zicht op wat er met de stijgende netkosten gebeurt en of de beloofde projecten om congestie op te lossen ook echt worden uitgevoerd.
Daarnaast wordt afgesproken dat desinvesteringen in het gasnet – bijvoorbeeld het uit gebruik nemen of verkopen van leidingen ten behoeve van een waterstofnet – beter worden onderbouwd, omdat die keuzes effect hebben op gasnettarieven. Voor eindgebruikers betekent dit meer transparantie over waarom bepaalde kosten verschuiven tussen elektriciteit, gas en toekomstige infrastructuur zoals waterstof.
Wat merken zakelijke gebruikers en grootverbruikers?
Voor grote aansluitingen en bedrijven is het akkoord minstens zo relevant, omdat zij sterk afhankelijk zijn van transportcapaciteit en geconfronteerd worden met netcongestie. Doordat ACM de investeringsplannen van netbeheerders meer inhoudelijk gaat toetsen en gebruikers eerder betrekt, krijgen deze groepen meer invloed op de prioritering van projecten en meer zekerheid over planning.k
Ook het stapsgewijs afbouwen van de bouwrente van TenneT en het handhaven van het nominale WACC‑stelsel moeten zorgen voor een evenwichtige vergoeding van investeringen, zonder dat tarieven onnodig hoog worden. Daarmee probeert de nieuwe methode een balans te vinden tussen betaalbaarheid voor eindgebruikers en voldoende ruimte voor zeer grote investeringen in hoogspannings‑ en transportnetten.
